ناهه ودکتر ژیواگو
  
 چراغ شعرم را همیشه روشن نگاه می دارم . . . رهگذرانی مثل تو بسیارند و احتمال گم شدن در این شب های تار بسیار . . .
 
آرشیو
موضوع بندی
 
شنبه 29 مهر‌ماه سال 1391



خطوطی که رسم می کند هر شعر

گاهی اندام محبوب است

- ریز و شکن و انحنای لطافتش -

گاهی بلندا و پابرجایی کوه

گاهی انبوهی  درخت

و گاهی ...


وحالا

در این شعر

تو رسم می شوی

که آمیزه ای هستی از  کوه و درخت و محبوب و ..


و نمی توانم









----------------------

ریز به معنای کام و آرزو


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 423893


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
چراغ شعرم را همیشه روشن نگاه می دارم . . . رهگذرانی مثل تو بسیارند و احتمال گم شدن در این شب های تار بسیار
شناسنامه کامل من...