ناهه ودکتر ژیواگو
  
 چراغ شعرم را همیشه روشن نگاه می دارم . . . رهگذرانی مثل تو بسیارند و احتمال گم شدن در این شب های تار بسیار . . .
 
آرشیو
موضوع بندی
 
یکشنبه 30 مرداد‌ماه سال 1390

 

 

  •  


سیب را پوست می کنم

هر لایه‌اش  پرده‌ای‌ست که پس می‌رود  ازآن‌چه برمن وُ در‌من گذشته :

دستم را فرو برده‌ام  در کتابی      شاید پیِ تیغی      برج متروکی  

  یا  غروری گمشده   می‌گردم   

لایه ای دیگر را می کنم :

دورتر از جمعی نشسته‌ام   با التماسِ چشم‌هایم     ازدرختی می‌خواهم صبر را یادم دهد

لایه ای دیگر :

چشمم را بسته‌ام به روی چهره‌ای  که دور می‌شود 

 باهمه‌ی شیارهایش   که خیابان‌های کودکی‌ام بودند

و گودی‌هایش  که امن‌ترین پناه‌گاه تنهایی‌ها و ترس‌هایم  ..

 

سیبِ سرنوشت من است انگار

از کدام شاخه ی آسمان در دامنم افتاد؟

                                                                                                                     

 

 

  •     

 

گفت اخمت؟

گفتم نوشته ام

گفت شادی ات؟

گفتم نوشته ام

گفت ازعشق؟

گفتم ....

گفت  ازمرگ ؟

گفتم نمی بینی ؟

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 424372


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
چراغ شعرم را همیشه روشن نگاه می دارم . . . رهگذرانی مثل تو بسیارند و احتمال گم شدن در این شب های تار بسیار
شناسنامه کامل من...