ناهه ودکتر ژیواگو
  
 چراغ شعرم را همیشه روشن نگاه می دارم . . . رهگذرانی مثل تو بسیارند و احتمال گم شدن در این شب های تار بسیار . . .
 
آرشیو
موضوع بندی
 
پنج‌شنبه 25 فروردین‌ماه سال 1390



چهره ی آدمی خاک می شود

زیر آسمان بلند

اما صورتِ دلش

می‌ماند وُ پیر می‌‌شود با پیریِ جهان

در مُقَـرنس‌ها وُ نقشینه‌ی دیوارها وُ سقف‌ها وُ سردرِایوان‌ها

وَ در کلماتی که تصویری گمشده را  باز می‌آفرینند :

 سه چهره ‌در یک قاب     - که هریک دیگری ست -

 دلِ قدیمِ آدم

  جهان 

  وَ

   خدا  ..

 

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 424372


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
چراغ شعرم را همیشه روشن نگاه می دارم . . . رهگذرانی مثل تو بسیارند و احتمال گم شدن در این شب های تار بسیار
شناسنامه کامل من...